…Ktoś wypowiedział rotę ślubnej przysięgi, ktoś komuś obiecywał miłość na wieki, jakiś głos nawoływał do odjazdu… W mrok i ciszę kulis teatralnych płynęły przytłumione słowa ze sceny. Gdy ucichły, zabrzmiała burza oklasków i gwar roześmianej widowni. Skończył się pierwszy akt operetki Wiktoria i jej huzar w Teatrze 8.15.
Kategoria: Wywiady
Michał Pieńkowski: Dla mnie film jest obiektem muzealnym, konkretnym, namacalnym
Na co dzień pracuje w Filmotece Narodowej, gdzie opracowuje i dokumentuje przedwojenny zbiór filmowy. Michał Pieńkowski bierze również udział w rekonstrukcji cyfrowej przedwojennych filmów fabularnych.
Maciej Damięcki: Mam Dymszę cały czas przed oczami…
Maciej Damięcki pochodzi ze znanej rodziny aktorskiej, wywodzącej się z drobnej szlachty herbu Dąbrowa. Syn aktorów Ireny Górskiej-Damięckiej i Dobiesława Damięckiego, młodszy brat aktora Damiana Damięckiego (często uznawano ich za bliźniaków), jest ojcem aktorów Mateusza Damięckiego i Matyldy Damięckiej, a stryjem aktora Grzegorza Damięckiego.
Ignacy Gogolewski: Moim idolem na zawsze pozostanie Żabczyński
Ignacy Gogolewski jest dziś uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich aktorów. Ma w swym dorobku wiele ról filmowych. Występował w filmach najlepszych polskich reżyserów, a na deskach teatrów kreował niezapomniane role dramatyczne. W rozmowie ze „Starym Kinem” Ignacy Gogolewski opowiedział o artystycznych wzorcach, od których uczył się sztuki aktorskiej oraz o spotkaniach z wielkimi mistrzami polskiej sceny i filmu.
Mae West: Cnota bywa nagradzana, nie ma jednak wartości kasowej (1933)
Na cztery lata, przed bezbłędną parodią w wykonaniu Eugeniusza Bodo w filmie „Piętro wyżej” (1937), Mae West opowiada czym jest sex appeal i poniższą rozmową dowodzi, że piękne kobiety, także potrafią być nad wyraz inteligentne. Muza paryskich scen i bogini amerykańskich żołnierzy, którzy jej imieniem podpisywali bomby skierowane na niemiecki cel…
Zula Pogorzelska wraca do zdrowia i do pracy
W odległym zakątku Warszawy, w odległej dzielnicy willowej, znajduje się jednopiętrowy, jasnoszary domek, otoczony dookoła ogródkiem. To rezydencja Zuli Pogorzelskiej. Dzwonię do furtki i po kilku sekundach przekraczam wrota „paradis’u”. Inaczej „Zula Pogorzelska wraca do zdrowia i do pracy”
„Bez filmu żyć nie mogę” mówi Nora Ney
Kiedy Nora Ney coś sobie postanowiła, nie było takiej siły na niebie i ziemi, aby mogła ją powstrzymać. W 1931 roku, uczyła się jazdy samochodem. Dziennikarz „Kina”, który przeprowadzał wywiad z gwiazdą, od razu wiedział, że jest po lekcji, gdyż ciągnął się za Norą intensywny zapach benzyny.
Jadwiga Smosarska o początkach aktorstwa
Jadwiga Smosarska była niekwestionowaną królową polskiego kina przedwojennego. Choć nie była zjawiskową pięknością – miała małe usta i dość
Wywiad z Polą Wiśniewską, dziecięcą gwiazdą filmu „Hanka”
Pani Apolonia Łapińska (Pola Wiśniewska) urodziła się w 1929 roku i zagrała w filmie Hanka u boku Iny Benity. Film miał premierę w kwietniu 1934 roku.
Tadeusz Wesołowski: Jestem amantem salonowym (1932)
– Hallo, Teatr Narodowy? Proszę pana Wesołowskiego… Tadziu?… Serwus… Przyjdź proszę, do mnie wieczorkiem. Mam nowe płyty gramofonowe… Wiem, że jesteś muzykalny, przyjdź, będziemy „rumbać”…
Jerzy Pichelski: Jestem zupełnie inny, niż na ekranie (1938)
Polska pod obstrzałem „hollywoodzkich scout’ów’! Taka wiadomość rozniosła się w naszym światku filmowym z szybkością błyskawicy.
Aleksander Żabczyński: Nad piosenką trzeba popracować, głos ulega zmianom (1939)
Żabczyński już dość dawno nie odwiedzał naszej redakcji – skarży się redaktor „Kina” w 1939 roku. Widywaliśmy go tylko na odległość widowni, za rampą sceny albo na ekranach. Zdziwiliśmy się więc niemało, gdy spostrzegliśmy, że przez ten stosunkowo niedługi okres czasu zdążyły mu się wysrebrzyć włosy na skroniach.
