Michał Znicz. Gdzie moja okulara?

Opinia o nim wśród koleżanek i kolegów z teatru i planu filmowego zawsze była jedna: „«To najmilszy kolega i człowiek». (…) W życiu prywatnym skromny, jakby wycięty z powieści Dickensa, o szeroko otwartych oczach, o twarzy zawsze zaaferowanej i raczej poważnej. Na scenie arcyludzko wzruszający i prosty w rolach małego, nieszczęśliwego człowieka, wyrzuconego nie wiadomo za co poza nawias wszystkiego, co ukochał, brutalnie zdeptanego przez życie i złych ludzi”

Czytaj dalej

Michał Pieńkowski: Dla mnie film jest obiektem muzealnym, konkretnym, namacalnym

Na co dzień pracuje w Filmotece Narodowej, gdzie opracowuje i dokumentuje przedwojenny zbiór filmowy. Michał Pieńkowski bierze również udział w rekonstrukcji cyfrowej przedwojennych filmów fabularnych, a ponadto zajmuje się historią polskiej fonografii. Prowadzi wykłady, prelekcje i spotkania poświęcone przedwojennemu kinu polskiemu. Nam i Państwu opisuje kulisy pracy nad ratowaniem starych taśm i ocaleniem od zapomnienia przedwojennych materiałów filmowych.

Czytaj dalej

„Bez filmu żyć nie mogę” mówi Nora Ney

Kiedy Nora Ney coś sobie postanowiła, nie było takiej siły na niebie i ziemi, aby mogła ją powstrzymać. W 1931 roku, uczyła się  jazdy samochodem. Dziennikarz „Kina”, który przeprowadzał wywiad z gwiazdą, od razu wiedział, że jest po lekcji, gdyż ciągnął się za Norą intensywny zapach benzyny.

Czytaj dalej

Helena Grossówna. Najpiękniejszy uśmiech przedwojennego polskiego filmu

Coś niezwykle intrygującego było w jej uśmiechu, w jej mowie i wreszcie w niej samej… Śliczna, zgrabna, zadziorna i może nieco infantylna – tym właśnie zaskarbiła sobie serca przedwojennych widzów oraz te nasze dzisiejsze. Patrząc na Helenę Grossównę mamy wrażenie, że wyprzedzała swoją epokę – nie tylko urodą, ale przede wszystkim swobodą grania.

Czytaj dalej