„Powstał także ciekawy portret kobiety (wraz ze wszystkimi jej słabościami), która zaznała niedostatku, poznała smak ogromnej popularności, ale największe role teatralne stworzyła u schyłku życia, zupełnie zapomniana przez kino, które „„Jadwiga Andrzejewska na scenie i ekranie” Roman Włodek”
Loda Halama! Gwiazda, tancerka rewiowa, rozchwytywana aktorka, celebrytka – symbol szampańskiego dwudziestolecia międzywojennego. Wraz z Hanką Ordonówną, Zulą Pogorzelską, Eugeniuszem Bodo i Aleksandrem Żabczyńskim zdominowała rewię i film. „„Loda Halama Pierwsze nogi Drugiej Rzeczypospolitej” – Anna Lisiecka”
W 2015 roku Grzegorz Rogowski podjął się niebywałego zadania, w poszukiwaniu śladów życia bohaterek przemierzył ponad 12 tysięcy kilometrów
Andrzej Włast był jednym z najaktywniejszych twórców kultury popularnej dwudziestolecia międzywojennego. Dziś pamiętany jest przede wszystkim jako autor słów do przebojów Henryka Warsa, Jerzego Petersburskiego, Artura Golda „„Dziesiąta Muza (impresje). Felietony filmowe z lat 1923–1924” Andrzej Włast”
Fascynująca opowieść o najwybitniejszych twórcach przedwojennej i powojennej, emigracyjnej rozrywki.Droga Mariana Hemara i Fryderyka Járosy’ego od Qui pro Quo do Londynu – zaskakujące fakty z życia, obalane legendy, często niełatwa prawda, „„Mistrzowie kabaretu. Marian Hemar i Fryderyk Járosy” Anna Mieszkowska”
Fascynująca historia wytwórni filmowej Sfinks i jej twórcy Aleksandra Hertza na tle Warszawy lat 1906–1939. Początki wielkich karier i losy takich gwiazd jak Pola Negri, Jadwiga Smosarska, Kazimierz „„Sfinks. Wizjonerzy i skandaliści kina” Izabela Żukowska, Faustyna Toeplitz-Cieślak”
To historia zapomnianego, a przecież słynnego przed wojną aktora uwięzionego w Auschwitz. Znanej pisarki, która – by związać koniec z końcem – otworzyła sklep z tytoniem. Artystów usługujących w kawiarniach lub występujących na jawnych, licencjonowanych „„Artyści w okupowanej Polsce” Remigiusz Piotrowski”
Eugeniusz Bodo był wzorem przedwojennej elegancji, szarmanckiego dżentelmena. W 1928 roku ogłoszono go „królem mody”, w 1933
Witold Sadowy urodził się w 1920 roku. Debiutował jako aktor tuż po wojnie, w maju 1945 roku, w pierwszym powojennym Teatrze m.st. Warszawy rolą Florisa w Burmistrzu Stylomondu Maurice’a Materlincka. „„A życie toczy się dalej” Witold Sadowy”
Poznałem go osobiście w połowie lat siedemdziesiątych, w trakcie realizacji wspólnego programu telewizyjnego. Czyli bardzo dawno. Mijały lata, zmieniała się historia, a Fogg śpiewał, śpiewał, śpiewał… Taki też w mojej pamięci „„Poletko pana Fogga” Dariusz Michalski”
POWIEŚĆPoczet królowych polskich Marcina Szczygielskiego nawiązuje do tradycji powieści z kluczem. Można go czytać po prostu – jak trzypokoleniową, barwną sagę o losach bohaterek połączonych niejasnymi na początku więzami rodzinnymi, zamieniającymi „„Poczet królowych polskich” Marcin Szczygielski”
„Któż nie zna Lopka? Lopek i kropka” – taki refren powtarzała rozbawiona Warszawa lat 20 i 30. XX wieku, mając na myśli doskonałego komika, świetnego aktora i, jak się „„Moja Warszawka” Kazimierz Krukowski”
