Na górnym Łyczakowie i na Gródku szukajcie rodowodów Szczepka i Tońka. „Dzieckiem w kolebce” kołysały ich do snu urocze, trochę smutne trochę zadzierżyste piosenki przedmieść lwowskich, budziły dźwięki mandolin, rżnących na odlew „„Szczepko i Tońko. Dialogi radiowe z Wesołej Lwowskiej Fali” Kazimierz Wajda, Henryk Vogelfänger”
Jest to pasjonująca opowieść o aktorce, która przez cały początek swojej kariery nie zauważała swoich wybitnych uzdolnień. Jest to również opowieść o komediantce, którą angażowano jako „magnes kasowy” do kilkudziesięciu polskich filmów pomiędzy „„Mieczysława Ćwiklińska” Maria Bojarska”
Szkice o polskich filmach z lat 1914–1939. Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania KulturyISBN: 83-7010-049-XData wydania: 1988Format: 145 mm x 205 mmLiczba „„Od Niewolnicy zmysłów do Czarnych diamentów” Leszek Armatys, Wiesław Stradomski”
Z Melpomeną na emigracji to pamiętnik z lat ostatniej wojny. Traktuje o emigracyjnych losach autora w latach 1939–1956. Tułacze szlaki wiodły Krukowskiego przez ZSRR, Iran, Irak, Palestynę, Włochy, Anglię i Argentynę. Autor opisuje „„Z Melpomeną na emigracji” Kazimierz Krukowski”
Ludwik Sempoliński (1898–1982) znany jest jako wybitny aktor charakterystyczny i autor interesujących wspomnień pt. Wielcy artyści małych scen. Następna jego książka i, niestety, już ostatnia to Druga połowa „„Druga połowa życia” Ludwik Sempoliński”
Nie żyłam samotnie to autobiografia Miry Zimińskiej polskiej aktorki, reżyserki i pedagoga. W okresie międzywojennym występowała w kabaretach Qui Pro Quo, Morskie Oko, Cyrulik Warszawski, w rewiach oraz wielu filmach. Była współzałożycielką „„Nie żyłam samotnie” Mira Zimińska-Sygietynska”
Przewodnik po starych polskich filmach, tych sprzed I wojny światowej oraz z dwudziestolecia międzywojennego, opisany przez znawcę tematu – Stanisława Janickiego. W książce znajdziemy liczne fotografie aktorów oraz scen z filmów. Przedstawiona jest „„W starym polskim kinie” Stanisław Janicki”
Wspomnienia Lody Halamy czyta się z przyjemnością. Składają się na to: sposób pisania – bezpośredni, niewymuszony, bezpretensjonalny; a także bijący z tej relacji temperament autorki, jej żywotność, wiara w siebie iw to, „„Moje nogi i ja” Loda Halama”
Książka Elny Gistedt Od operetki do tragedii jest zjawiskiem dość niezwykłym. Napisała ją primadonna Operetki Warszawskiej z lat międzywojennych – Szwedka, która zjawiła się w Polsce na dwutygodniowe występy gościnne w początku lat „„Od operetki do tragedii. Ze wspomnień szwedzkiej gwiazdy Operetki Warszawskiej” Elna Gistedt”
Książkowa wersja (pod tym samym tytułem) dziesięcioodcinkowego cyklu Telewizji Polskiej z lata 1978–1979. Znaczną część wypełniają osobiste wspomnienia i refleksje autora, także twórcy i aktora kabaretowego, dotyczące tego gatunku „„Mała antologia kabaretu” Kazimierz Krukowski”
Stefan Jaracz (1883–1945), jeden z największych aktorów polskich, rówieśnik Juliusza Osterwy, Kazimierza Junoszy-Stępowskiego, Józefa Węgrzyna, Jerzego Leszczyńskiego. Był synem galicyjskiego nauczyciela ludowego spod Tarnowa. Debiutował w 1904 „„Stefan Jaracz” Edward Krasiński”
Jest to książka o Mieczysławie Ćwiklińskiej, rejestrująca w przejrzysty i komunikatywny sposób najważniejsze momenty życia i działalności artystycznej jednej z najwybitniejszych aktorek polskich, spadkobierczyni najszlachetniejszych tradycji teatralnych rodziny Trapszów. „„Rozmowy z panią Miecią” Alicja Okońska, Andrzej Grzybowski”
