„ABC”
2 grudnia 1931, nr 351

Do Warszawy powrócił z tournée po całej Polsce głośny aktor teatralny i filmowy Bogusław Samborski. Razem z nim jeździ­ła jego małżonka^[1], sprawując obowiązki sekretarki, administratorki i kasjerki przedstawień. W związku z pełnieniem tych funkcji, pani Samborska miała niemiłą przygodę ze starostą w jednym z prowincjonalnych miast. Pan starosta mianowicie zażądał, nie oświadczając kim jest, założenia dwóch sprzeda­nych już miejsc, mimo, że zare­zerwowano dla niego lożę. Pani Samborska odmówiła temu żąda­niu. Wywiązał się dialog treści następującej:

– A jednak ja te miejsca bę­dę miał.

– A ja ręczę panu, że nie.

– Pani zaraz się przekona.

– Chyba, że ten, kto kupił jest mądrzejszy od pana i ustąpi.

Na to starosta spurpurowiał z gniewu i znikł. Za chwilę zjawił się w towarzystwie… komisarza i posterunkowego, żądając wyle­gitymowania małżonki aktora. Sporządzono protokół.

W prowincjonalnym miastecz­ku sprawa wywołała niezwykłą sensację. Pani Samborska będzie miała w miejscowym sądzie sprawę o obrazę władzy.

^[1] Stefania Samborska (ur. 2 listopada 1891 roku – zm. 27 stycznia 1969 roku)

Zdjęcie wprowadzające: Bogusław Samborski i Betty Amann na fotosie z filmu Niebezpieczny romans (1930). Prawa do zdjęcia: domena publiczna / Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji / zasoby NAC.

Polecamy:

Rozprawa o kurtkę p. Benity. Tajemnicze zniknięcie kurtki z garderoby teatralnej Anatol Stern ofiarą zakochanego oszusta Owacje dla Járosy’ego zadają kłam plotkom Koniec kariery Karewicza. Amant filmowy w więzieniu za uwiedzenie nieletniej pensjonarki