B.W.L.
„Awangarda” 11 lutego 1934 roku, nr 18

Sala koncertowa Towarzystwa Muzycznego była w ubiegłą niedzie­lę terenem przykrego zajścia Na estradzie śpiewał Chór Dana z Warszawy. Członek tego zespołu rewelersów, znany piosenkarz Mie­czysław Fogg z estrady rzucił kilka słów nagany jednemu z recenzentów lwowskich, obecnemu wówczas na sali. Była to zemsta za niepochleb­ną recenzję. Prowokacja udała się. Recenzent, do którego zwrócona by­ła „przygana” Fogga, wstał z miej­sca, i skierował się ku wyjściu. Fog­gowi nie było dosyć zemsty. Wska­zał ręką na opuszczającego salę re­cenzenta. Sprowokowany do samo­sądu tłum, począł krzyczeć. Wśród okrzyków i aplauzu złośliwości po­woli szedł wśród rzędów krzeseł przedstawiciel niezależnej opinii prasy.

Dla sprawiedliwości trzeba wy­jaśnić, że recenzja eksklamowanego [wygwizdanego? – przyp. red.] sprawozdawcy rzeczywiście była niemocna (że się tak dobrodusznie wyrażę!). Ale sposób reakcji na re­cenzję był – skandaliczny. Gdzież więc ta niezależność prasy, gdy każ­dy „poszkodowany” przez jej opinię będzie wyrównywał porachunki swe publicznie, przy pomocy tłumu? Postępek Fogga okazał się chwytem demagogicznym — i to niewybrednym. Ulubieniec sentymentalnych uczennic i szwaczek odniósł tani i łatwy tryumf. Był to tryumf uzbro­jonego nad bezbronnym.

Zdjęcie wprowadzające: Chór Dana na występach w Berlinie / źródło: „Światowid” 1935, nr 12

Polecamy:

Fryderyk Járosy skazany za obrazę chóru Dana Artyści na powstańczych barykadach Proces o „Wacusia”. Awangarda oskarża Rex Film Junosza-Stępowski chory! Lekarze stwierdzili zakażenie krwi. Znakomitemu artyście grozi amputacja ręki.