Gilda Gray. Polska konkurencja Poli Negri w Hollywood

Urodziła się jako Marianna Michalska 24 października 1901 roku w Krakowie. Jej rodzice – Maksymilian i Wanda wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, kiedy dziewczynka miała osiem lat.  Marianna miała jeszcze jedną siostrę – Józefinę. Rodzina osiedliła się w Milwaukee w stanie Wisconsin.

Nie mając więcej niż 15 lat (choć niektóre źródła podają, że miała lat 11), dziewczyna wyszła za mąż za wiolonczelistę Johna Góreckiego – syna znanego politycznego działacza socjalistycznego – Martina.

Owocem tego związku był syn,  Martin, który imię odziedziczył po dziadku.  W kwestii wieku Marianny, kiedy została matką, także istnieje wiele rozbieżności. Przypuszcza się, iż w ciążę zaszła już rok po ślubie (wg najbardziej szokującej wersji miałaby zatem 12 lat!).

Mariannie nie odpowiadało życie przykładnej żony i matki. Chciała być tancerką i artystką. Wymyśliła dla siebie nawet pseudonim – Mary Gray. Jej relacja z mężem była coraz gorsza i po kilku latach, kobieta zdecydowała się przenieść do Chicago, gdzie zaczęły się spełniać jej marzenia. Wypatrzył ją łowca talentów Frank Wesphal, który zabrał ją ze sobą do Nowego Jorku i przedstawił żonie – piosenkarce Sophie Tucker. To właśnie za jej namową Marianna zaczęła używać imienia Gilda, ze względu na swój kolor włosów, który przypominał złoto.

W zasadzie od tego momentu, a był rok 1919, zaczęła się jej kariera. Gilda znalazła menadżera Gaillarda T. „Gila” Boaga, który wprowadził ją również w kręgi twórców filmowych, ale wtedy dla młodej artystki nie było jeszcze znaczącej roli.

W 1922 roku, wystąpiła już jako Gilda Gray, w Ziegfeld Follies – odcinkowych produkcjach teatralnych na Broadwayu. Publiczność ją zaakceptowała i każdy jej występ był żywo oklaskiwany. Przyjmuje się, iż to właśnie ona wylansowała nowy wówczas taniec „The Shimmy”, który stał się niebywale modny.

Na fali sukcesów zawodowych, Gilda w 1923 roku, rozwiodła się z mężem i przeniosła się z Nowego Jorku do Hollywood, gdzie zaczęła występować w wodewilach. Niedługo po formalnym rozwiązaniu pierwszego małżeństwa, Gray poślubiła swojego menadżera, jednak nie czuła się dobrze w takiej relacji. Miała wrażenie, że Boag ją ogranicza, pilnuje i stara się decydować o jej dalszej karierze. Po czterech latach, małżeństwo się rozpadło, a Gilda poświeciła się bez reszty karierze filmowej. Zapisała się do sławnej agencji aktorskiej Famous Players-Lasky i w 1926 roku zagrała w Aloma of the South Seas (1926) dla Paramount Pictures. Film dziś uznaje się za zaginiony. W 1941 roku, powstał jego remake z inną obsadą.

Sukces Alomy… wytwórnia postanowiła wykorzystać, angażując Gildę do dwóch następnych produkcji  z 1927 roku The Devil DancerCabaret. Sukces tkwił w sławnym tańcu shimmy, który Gilda wykonywała brawurowo.

Krach finansowy w 1929 roku nie pozostał obojętny także dla rynku filmowego. Gilda straciła większość angaży. Producenci oszczędzali na czym mogli. Gilda przeniosła się na sceny wodewilowe do Cleveland.

W 1931 roku, Gray doznała ataku serca. Po rekonwalescencji, ogłosiła swoje zaręczyny z piosenkarzem Artem Jarrettem, jednak wszelkie plany wzięły w łeb, kiedy okazało się, że podpisanie aktu ślubu nie może odbyć się w pięciodniowym odstępie czasu od faktycznej ceremonii zaślubin. Para postanowiła nie wgłębiać się w ten temat, a Gilda szybko przestała się starać o formalizacje związku z Artem, wychodząc za mąż za wenezuelskiego dyplomatę Hectorem Briceńo de Saa, w 1933 roku. Oczywiście i trzecie małżeństwo aktorki szybko się rozpadło, już po dwóch latach wystąpili o separację. Małżonkowie rozwiedli się w 1938 roku. W tym czasie Gilda zagrała w The Great Ziegfeld oraz Rose-Marie, oba z 1936 roku.

Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku, Gilda rozpoczęła pracę oraz liczne zbiórki pieniędzy na rzecz pomocy finansowej Polsce. Przestała grać w filmach i zaczęła udzielać się społecznie. Już po wojnie, w 1953 roku, w trakcie trwania „zimnej wojny”, sprowadziła do Stanów Zjednoczonych sześcioro Polaków. Sfinansowała także ich edukację na emigracji.

Drugi atak serca nastąpił 22 grudnia 1959 roku. W tym czasie, aktorka cierpiała także na zatrucie pokarmowe. Jak się okazało, ogólne osłabienie organizmu przyczyniło się, do tego, że drugi zawał był już śmiertelny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.