Biograficzna opowieść o Fryderyku Járosym (1889–1960) , aktorze, reżyserze, konferansjerze legendarnych teatrzyków rewiowych w przedwojennej Warszawie i emigracyjnej Melpomeny. Autorka wykorzystuje nieznane zapiski, listy i wspomnienia bohatera oraz osób, które „„Jestem Járosy! Zawsze ten sam…” Anna Mieszkowska”
Kim byli ulubieńcy przedwojennej stolicy, o których jest mowa w piosence z filmu Parada Warszawy z 1937 roku ? Gwiazdami kabaretów, autorami i kompozytorami niezapomnianych szlagierów. A jakie były powojenne losy twórców „„Była sobie piosenka… Gwiazdy kabaretu i emigracyjnej Melpomeny” Anna Mieszkowska”
Pierwszą miłością Pani Miry był teatr, który ukształtował jej osobowość. Druga miłość to zespół Mazowsze, który założył jej mąż Tadeusz Sygietyński. Książka bogato ilustrowana. „„Druga miłość mego życia” Mira Zimińska-Sygietyńska”
Z Melpomeną na emigracji to pamiętnik z lat ostatniej wojny. Traktuje o emigracyjnych losach autora w latach 1939–1956. Tułacze szlaki wiodły Krukowskiego przez ZSRR, Iran, Irak, Palestynę, Włochy, Anglię i Argentynę. Autor opisuje „„Z Melpomeną na emigracji” Kazimierz Krukowski”
Ludwik Sempoliński (1898–1982) znany jest jako wybitny aktor charakterystyczny i autor interesujących wspomnień pt. Wielcy artyści małych scen. Następna jego książka i, niestety, już ostatnia to Druga połowa „„Druga połowa życia” Ludwik Sempoliński”
Książkowa wersja (pod tym samym tytułem) dziesięcioodcinkowego cyklu Telewizji Polskiej z lata 1978–1979. Znaczną część wypełniają osobiste wspomnienia i refleksje autora, także twórcy i aktora kabaretowego, dotyczące tego gatunku „„Mała antologia kabaretu” Kazimierz Krukowski”
Wspomnienia z lat 1909–1939 znanego aktora, który opisuje najwybitniejsze gwiazdy operetki, kabaretów i music-hallów. Spis treści * Podkasane muzy* Lata rozkwitu operetki* Zmierzch hegemonii operetki* Żywiołowy rozwój „„Wielcy artyści małych scen” Ludwik Sempoliński”
„…lewą ręką odpychamy zakład kurtyny i wynurzamy się naprzeciwko publiczności: – Dobry wieczór państwu!”
Mój życiorys:„Niech pan to zostawi. Proszę przyjść w sobotę. Do widzenia.”Tak się zaczęło moje życie (artystyczne). Reszta w interesującej książeczce pt. Dzieje śmiechu „„Dzieje śmiechu” Jerzy Jurandot”
