Zbliżenie narodów przez kino.

Zbliżenie narodów przez kino.

                Pod koniec lat dwudziestych XX wieku, kiedy światowa kinematografia przekroczyła kolejny etap rozwoju ilustrując fabułę dźwiękiem, rola tej formy ekspresji artystycznej stała się jeszcze bardziej znacząca. Film, uznawany dotychczas za mniej wartościową sztukę, stał się potężnym przekazem kulturowym. Mówiono o nim już na każdej płaszczyźnie życia społecznego, a na arenie międzynarodowej wieszczono ogromny wkład kina w komunikację pomiędzy narodami.

4 czerwca 1929 roku, na Międzynarodowym Kongresie Kinematograficznym, ówczesny francuski minister Sztuk Pięknych i jednocześnie Przewodniczący Kongresu – Francois Poncet, wygłosił przemówienie w amfiteatrze Sorbony. Dyplomata wystąpił naprzeciw 5 tys. słuchaczy, a jego przemówienie cytowano w całości, jako dowód na przełom w postrzeganiu filmu jako formy sztuki zbliżającej społeczeństwa różnych krajów, nawet jeśli dialogi wypowiadane są w nieznanym odbiorcy języku.