Nora Ney - przed zejściem do schronu musiała zrobić makijaż.

Nora Ney (czyli Sonia Nejman) urodziła się 25 maja 1906 roku w niewielkiej wsi pod Białymstokiem w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Po I wojnie światowej zamieszkała w Białymstoku, skąd rodzina przeniosła się po kilkuletnim pobycie w Azerbejdżanie. Nejmanowie na krótko osiedlili się w Baku ze względu na fakt, iż ojciec Nory – Jakub, był eksporterem budowlanym i prowadził na wschodzie interesy. To właśnie tam po raz pierwszy nasza przyszła gwiazda odkryła kino i zapragnęła wejść w ten bajeczny świat ruchomego obrazu.

Po powrocie do Białegostoku, Nora nie marzyła już o niczym innym. Gimnazjalistom nie pozwalano wówczas uczestniczyć w seansach kinowych, jednak każdy, kto chciał oglądać filmy, zawsze znajdywał na to jakiś sposób.

Wkrótce okazało się, że rodzina szykuje dla niej kandydata na męża, którym miał zostać o wiele starszy od niej, zamożny mężczyzna. Na to dziewczyna nie mogła się zgodzić i właśnie widmo niechcianego zamążpójścia przyczyniło się bezpośrednio do ucieczki z domu. Bardzo popularna jest historia, jakoby Sonia, uciekła przez okno swojego domu, aby rozpocząć w stolicy karierę aktorską. Sama zresztą tę opowieść powielała w wywiadach. Czy prawdziwą? Ważne, że „poszło w świat”.

Oryginalna uroda dziewczyny, przyczyniła się do tego, że w Warszawie od razu ją zauważono i już, gdy miała 19 lat otrzymała angaże do filmów „Gorączka złotego” (1926) oraz „Czerwony błazen” (1926), gdzie poznała Eugeniusza Bodo. Później przyszedł czas na większą rolę w niemym filmie Henryka Szaro pt. „Zew morza” (1927), w którym zagrała u boku Jerzego Marra, Marii Malickiej i młodziutkiego wówczas Tadeusza Fijewskiego.

Później propozycje posypały się lawinowo. W okresie międzywojennym, Nora zagrała w 12 filmach, z przerwą  w pracy w roku 1934 ze względu na urodzenie córki Joanny. Była już wówczas wielką gwiazdą po roli w takich filmach jak „Głos pustyni” (1932) czy „Córka generała Pankratowa” (1934).  Na plan filmowy powróciła po czterech latach wspaniałą rolą w filmie „Kobiety nad przepaścią” (1938). Jej ostatnią rolą filmową była kreacja tancerki Arlety w „Doktorze Murku” (1939).

Grała z największymi: Kazimierzem Junoszą-Stępowskim, Franciszkiem Brodniewiczem, Aleksandrem Żabczyńskim… i wtedy wybuchła wojna, po której Nora Ney nie wróciła już do polskiego filmu. Emigrowała z córką do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarła 21 lutego 2003 roku. Jej dwoma pierwszymi mężami byli operator filmowy Seweryn Steinwurzel i dziennikarz Józef Fryd, który jest ojcem Joanny. Po raz trzeci Nora