Reri - miss Polinezji wśród gwiazd II RP.

Któż nie zna romantycznej, a zarazem smutnej historii Reri i  Eugeniusza Bodo? Czy można coś jeszcze powiedzieć, co nie zostało powiedziane? Co nie zostało napisane?

Anna Irma Ruahrei Chevalier, czyli Reri, urodziła się w 1912 roku na Tahiti, jako siódme dziecko syna francuskich kolonistów Laurence Chevaliera, który poślubił Tahitankę. W sumie miał osiemnaścioro dzieci (inne źródła podają, iż dzieci było dwanaścioro), więc wyjazd Reri do USA rodzina przyjęła z ulgą („A jedź, będzie jedna gęba mniej do wykarmienia” usłyszała od matki, jak mówiła w jednym z wywiadów dla „Świata” z 1933 roku) . Dzieciństwo Reri spędziła beztrosko w wioskach otaczających największe miasto Tahiti – Papeete, gdzie jej ojciec był merem i nauczycielem języka francuskiego. Po jego śmierci rodzina zamieszkała w Papeete.

Wizja roztańczonej, dzikiej, chodzącej boso i tańczącej w promieniach wschodzącego słońca dziewczyny z Tahiti, którą wypatrzył uznany niemiecki reżyser Friedrich Wilhelm Murnau, wyrwał z jej naturalnego środowiska i za-angażował do swojego filmu Tabu, została błyskotliwie sfabrykowana na potrzeby reklamy. Jadwiga Migowa w swoim wywiadzie z Reri w „Świecie” z 1933 roku pisze, że była zwykłą młodą dziewczyną na co dzień uczęszczającą do francuskiej katolickiej szkoły średniej dla dziewcząt w Papeete.

Reri była średniego wzrostu, miała figlarny wzrok, włosy kasztanowe sięgające do łopatek. Była praktycznie biała i dopiero opalona lub przyprószona brązowym pudrem jej skóra nabierała ciemnego koloru.

Gdy odkrył ją Friedrich Murnau miała około 16 lat i była ekspedientką lub kelnerką w Papeete.